Седумнаесет од нив починаа, изјави за новинарите во Женева Мари-Розелин Белизер, претставник на СЗО во Бунија, главниот град на провинцијата Итури во ДР Конго.
Белизер рече дека не е јасно дали во сите случаи инфекцијата се случила на работа или во приватниот живот. СЗО прави напори дури и на малите клиники да им обезбеди опрема како што се ракавици и заштитна облека и да го обучи персоналот за да спречи ширење на болеста, рече таа.
Од 177 анкетирани клиники, само четири првично имаа капацитет и опрема соодветно да ги заштитат сите свои вработени. Предизвикувачки е што во оваа епидемија, само 10 отсто од заразените покажале симптоми типични за ебола, особено крварење, рече Белизер.
Ситуацијата е се уште сериозна
Поради ова, многу луѓе останаа дома премногу долго, верувајќи дека имаат, на пример, маларија, наместо да одат во специјализирани центри за лекување на ебола.
Ова го зголеми ризикот од пренос на инфекција меѓу членовите на семејството и во малите клиники, додаде таа.
Таа рече дека досега се потврдени 896 случаи, вклучително и 232 смртни случаи. Еден месец по прогласувањето на епидемијата, ситуацијата е се уште сериозна, додаде претставникот на СЗО.
