Авијатичарот на американската морнарица, Николас МекКелвеј, 19, е официјално отпуштен од морнарицата, а неговите претпоставени ја опишале неговата сериозна криза со менталното здравје на носачот на авиони „УСС Абрахам Линколн“ како „преправање на болест“, обвинувајќи го дека се преправал дека е ментално болен за да избегне исцрпувачко борбено распоредување додека бродот се упатувал кон Блискиот Исток.
Според условите на неговото отпуштање, кое било класифицирано како општо почесно отпуштање, на младиот татко му била одземена образовната помош од „Џ.И. Бил“, со што се урнале надежите на неговото семејство да си обезбеди високо образование.
МекКелвеј поминал 255 последователни дена работејќи по 12 часа на летечката палуба на носач на авиони во Арапското Море, изложен на жешкото сонце.
Доведен до крајни граници поради сериозен недостиг на храна, здравствени проблеми во семејството и стресот од пропуштањето на раѓањето на неговата ќерка, младиот механичар прелетал во бродот на 3 август и скокнал во отворено море.
„Не сакав повеќе да бидам таму“, рече МекКелвеј, јавно зборувајќи за инцидентот за прв пат.
„Ако ќе умрам за тоа, тогаш едноставно така е“, изјави тој за „Њујорк тајмс“.
МекКелвеј бил извлечен од водата 50 минути подоцна, а офицерите што ја спроведувале политиката на нулта толеранција на Хегсет брзо го отфрлиле неговиот повик за помош како прекршување на воените прописи.
Морнарицата го ставила на стража за самоубиство, му наредила да чисти подови следниот ден, а потоа формално го дисциплинирала.
Командантот го прогласил за виновен за време на сослушувањето минатиот месец, тврдејќи дека неговиот скок го загрозил бродот.
A teenage airman on the U.S.S. Abraham Lincoln who jumped overboard amid a desperate mental health crisis was punished for his actions by Pete Hegseth's Naval top brass. https://t.co/c8wOR2HeIX
— The Daily Beast (@thedailybeast) October 30, 2026
Неговата сопруга, 19-годишната Саманта Лари, остро го критикуваше потегот на администрацијата, нарекувајќи го одмаздољубив потег насочен кон прикривање на системските неуспеси на бродот, каде што најмалку осум морнари се обидоа да се самоубијат за време на речиси рекордно 322-дневното распоредување.
„Тие не сакаат да ја преземат одговорноста за она што му се случи нему, или за она што им се случи на толку многу други морнари на бродот“, рече Лари, додавајќи:
„Не мислам дека им е грижа. Тие повеќе се грижат за тоа како изгледаат во јавноста и како другите ги перцепираат. Не сакаат никој да гледа лоши работи.“
Случајот ги истакнува тешките услови со кои се соочуваат членовите на воениот екипаж. Наместо да се справи со широко распространетата исцрпеност или да обезбеди соодветна медицинска и психолошка грижа, военото раководство одлучи да го казни морнарот во тешка состојба, оставајќи го неговото младо семејство со огромен долг додека се грижат за роднините кои се борат со ракот.
„Она што го направија беше погрешно“, додаде Лари. „Тие би ја обвиниле жртвата.“
Сега живеејќи во изнајмен стан во Сан Диего, додека се подготвуваат да се вратат во својот роден град во Флорида, семејството се соочува со неизвесна иднина без образовниот спас што го очекувале кога МекКелви се пријавил во 2024 година.
„Ќе мора да земеме студентски кредити“, забележа Лари. „Тоа всушност само нè става во долгови.“
Додека портпаролот на Пентагон инсистираше дека флотата одржува специјализирани тимови за да обезбеди прилагодена грижа, воените лидери одбија директно да се осврнат на конкретните обвинувања за занемарување и одмазда од страна на семејството на МекКелви.
Документите го покажуваат сомневањето со кое се соочил младиот пилот по неговата несреќа. Истражниот службеник напиша во официјален извештај дека иако „мотивот на МекКелви не е утврден, условите под кои скокнал изгледаат сомнителни.“
Службеникот забележал дека МекКелви скокнал сред бел ден додека носачот на авиони се движел бавно за одржување, водите биле релативно мирни и тој носел пловна јакна што функционира како средство за пловење.
Во извештајот понатаму се тврди дека морнарот „речиси веднаш мавнал за помош“, детаљ што МекКелви силно го оспорува, објаснувајќи дека тој не мавнал, туку се обидел да отплива подалеку од бродот.
Помалку од две недели по обидот за самоубиство на МекКелви, Хегсет рече дека условите на бродот биле „целосно погрешно претставени“ во медиумите.
Претставник на морнарицата изјави за Асошиејтед Прес: „Морнарите се одговорни според Единствениот кодекс за воена правда и воена постапка (UCMJ), но самоубиствените мисли и обидите за самоубиство не се, сами по себе, казниво недолично однесување. Тие бараат одговор што првенствено се фокусира на безбедноста, клиничката грижа и командната поддршка. Секое специфично тврдење за недолично однесување се разгледува од случај до случај со соодветни правни консултации“, се вели во соопштението на морнарицата, додавајќи: „Здравјето, безбедноста, благосостојбата и отпорноста на нашите морнари и маринци остануваат неопходни за одржување на подготвена и ефикасна сила. Барањето помош е знак на сила, а морнарицата има многу ресурси за да ги одржи нашите луѓе физички и ментално силни“.
