Имаше 71 година, а веста ја потврди нејзиниот менаџер во петокот, пишува „Пипл“. Други детали сè уште не се познати.
Почеток во Торонто
О'Хара е родена во Торонто во 1954 година, шесто од седум деца. Нејзиниот татко работел на железницата, а нејзината мајка била агент за недвижности. Првата актерска улога ја имала во божиќна претстава - ја играла Дева Марија. По средното училиште, се вработила како келнерка во Театарот „Вториот град“ во Торонто.
„Имав среќа да ги гледам како настапуваат“, рекла таа во 2024 година за легендите кои работеле таму, вклучувајќи ги Ден Ајкројд, Џо Флаерти и семејната пријателка Гилда Раднер. Кога се пријавила на аудиција за глумечката екипа, Флаерти дала обесхрабрувачки коментар.
„Тој рече: „Само продолжи со добрата работа. Мислеше на мојата вистинска работа - келнерка.“ Таа не го послуша и по уште една аудиција, доби место во ансамблот во 1974 година.
Еден од нејзините колеги на сцената беше комичарот Јуџин Леви, кој стана еден од нејзините најблиски пријатели и соработници. Во интервју за The New Yorker во 2019 година, таа призна дека првично се плашела да настапува пред публика. „Ако се заглавев во импровизација и не знаев што да правам следно, едноставно се однесував како да сум луда. Тогаш не мора да објаснуваш ништо што излегува од уста. Не мораше да има смисла.“
Пробив на телевизија
Во 1976 година, Second City ја лансираше Second City Television, попозната како SCTV. О'Хара беше една од главните ѕвезди на таа комедија серија, која се емитуваше и на NBC во 80-тите. Таа стана позната не само по имитации на познати личности како Мерил Стрип и Брук Шилдс, туку и по оригиналните ликови што публиката ги обожаваше. Иако SCTV ѝ донесе слава, тоа не ѝ обезбедуваше секогаш стабилен приход.
„Нашиот продуцент потпишуваше договор со мрежа и имавме емисија една или две сезони, а потоа договорот пропаѓаше. Имаше паузи, а потоа се враќавме на снимање“, рече таа во 2024 година. За време на една таква пауза во 1981 година, таа доби покана да се приклучи на Saturday Night Live.
„Секако дека се согласив - кој не би се согласил?“, се присети таа. Но, SCTV беше обновен во меѓувреме, па таа се врати пред да сними една епизода од SNL. Нејзиното место потоа го зазеде нејзината добра пријателка Робин Дјук. Како дел од сценаристичкиот тим на SCTV, таа освои награда Еми.
Филмска кариера
SCTV престана со емитување во 1984 година. „Веќе не ме исполнуваше. Го изгубив ентузијазмот. Сакав да научам повеќе за глумата. Сакав приватен живот. Сакав повторно да го почувствувам стравот од нешто ново“, рече таа во 1986 година.
Иако некои тврдеа дека повеќе не сака да работи, О'Хара го негираше тоа: „Тоа не е вистина. Го прочитав сценариото и чувствувам - дали сакам да го правам тоа? Дали сакам моите родители да го гледаат? Подобро би останала дома отколку да прифатам нешто што чувствувам дека не е во ред.“
Нејзиното филмско деби беше во 1980 година во филмот Double Negative, заедно со колегите од SCTV - Леви, Флаерти и Џон Кенди. Следеа улоги во филмовите на Скорсезе во „Во малите часови“ (1985) и „Гадење“ (1986). Во 1988 година, таа ја играше Делија Диц, маќеата на Винона Рајдер, во филмот Бубимир, а ја повтори таа улога и во продолжението од 2024 година, Бубимир, Бубимир.
Во 1990 година, таа играше улога на грижлива, но малку расеана мајка во божиќниот блокбастер „Сам дома“. „Совршен филм е, нели?“ изјави таа во 2024 година. Ја повтори улогата во продолжението, „Сам дома 2: Изгубени во Њујорк“ (1992).
Во текот на 90-тите, таа го позајми гласот на Сали во анимираниот хит „Кошмарот пред Божиќ“ (1993) и глумеше во вестернот „Вајат Ерп“ (1994). Таа особено се истакна во серија лажни документарци режирани од Кристофер Гест, како што се „Чекајќи го Гафман“ (1996), „Најубавото куче во шоуто“ (2000) и „Моќниот ветер“ (2003).
Планетарна популарност со „Шитс Крик“
Во 2015 година, таа повторно се здружи со Јуџин Леви во серијата „Шитс Крик“, која тој и неговиот син Ден ја создадоа. За нивната долгогодишна соработка, таа рече: „Сакам да мислам дека сè уште се охрабруваме еден со друг, како добра брачна двојка“.
Серијата имаше скромни почетоци, но кога стана достапна на Netflix - стана глобален феномен. Нејзиниот лик на ексцентричната богата жена Моира Роуз, со екстравагантна облека, голема колекција перики и уникатен начин на зборување, стана иконски.
„Поголемиот дел од времето, луѓето доаѓаа кај мене и ме замолија да викнам: „Кевиин!““, велеше таа во 2020 година, потсетувајќи се на една од нејзините најпознати сцени. „Сè е за Моира и Шитс Крик. Никогаш не сум добила вакво внимание. Неверојатно е.“
Таа откри дека самата инсистирала да носи перика. „Реков: „Сакам да носам перика во зависност од расположението“. На почетокот на некои луѓе им се чинеше малку чудно, но ги убедив дека тоа му помага на ликот да покаже како се чувствува тој ден.“
Таа ја освои наградата Еми за 2020 година за најдобра главна женска улога во комедија за нејзината улога како Моира Роуз. „Засекогаш ќе им бидам благодарна на Јуџин и Даниел Леви што ми дадоа можност да играм зрела жена, на мои години, која може да биде целосно своја.“ За истата улога, таа освои Златен глобус и награда SAG.
Покрај тоа, таа гостуваше во серии како што се „Два метри под земја“ и „Без ентузијазам, ве молам“, и им го позајми гласот на ликовите во анимираните филмови „Франкенвини“ и „Елементите“. Минатата година, таа се појави во акциониот филм „Аргил“ и втората сезона на „Последниот од нас“.
Приватен живот
Во 1992 година, таа се омажи за Бо Велч, кого го запозна на снимањето на „Бубимир“, каде што тој работеше како сценограф. Тие имаа два сина - Метју и Лука. „Луѓето секогаш велат: „Комуницирај и кажи како се чувствуваш“. Честопати се справуваме со тоа преку шеги. Подобро се шегуваме отколку да си викаме еден на друг. Сарказмот навистина ни помага!“
Ги остави зад себе сопругот и синовите.
