Доколку сте слободни, можеби ја пропуштате можноста за врска со вистинските луѓе, без да бидете свесни за тоа, бидејќи сте премногу фокусирани на себе и на сопствената совршеност. Барем така велат психолозите, предупредувајќи на големата стапица од оваа особина што често ја сметаме за многу привлечна.
Во својата книга “Generation Me” (Генерацијата јас): Зошто денешните млади Американци се посамоуверени, поасертивни, поавториративни - и понесреќни од кога било досега“, психологот д-р Џин Твени објаснува зошто денешните млади луѓе се посамоуверени и поасертивни, но исто така и понесреќни од кога било досега.
Генерацијата „јас“ и стапицата на самопочитување
Д-р Твени верува дека младите луѓе родени помеѓу 1982 и 2004 година се воспитани да бидат понезависни од која било генерација пред нив, делумно благодарение на движењето за самопочитување. Но, постои и друга страна на медалот. Истражувањата покажуваат дека тие потешко наоѓаат партнери и поминуваат повеќе време сами бидејќи биле воспитани да се потпираат првенствено на себе.
Како резултат на тоа, тие развиле многу повеќе индивидуални вештини отколку што се потребни за квалитетен однос. Поврзувањето со други луѓе и потпирањето на нив стана предизвик, бидејќи се навикнати сè да прават сами. Иако ова може да се припише на зголемувањето на бројот на деца кои го поминуваат поголемиот дел од своето време сами бидејќи нивните родители се отсутни поради работа, проблемот е подлабоко вкоренет во културата на самопочитување.
Кога љубовта кон себе станува пречка
На младите луѓе им е кажано дека љубовта кон себе и самоприфаќањето се најважните работи во животот. Тие се учени дека не треба да се грижат за тоа што другите мислат за нив и да се чувствуваат исполнето само во она што ги прави среќни. Да се биде среќен со себе е одлично, но има неочекуван несакан ефект: ако немате причина да ги земате предвид туѓите потреби потреби, желби или грижи, едноставно нема да го направите тоа.
Ова претерано фокусирање на себеси создаде голем проблем за луѓето кои бараат партнер во зрелоста. Многумина советот пред сè да се сакаат себеси го сфатиле премногу буквално и, според д-р Твени и други психолози, овие лица ја преминале границата на здрава љубов кон себеси.
Менталитет „армија од еден човек“
Бидејќи многу луѓе се премногу независни во своите ставови и потпираат исклучиво на себе, тешко им е да се обратат на другите од лични причини. Оваа екстремна независност го отежнува поврзувањето со друга личност. Социјалната работничка Кејтлин Кантор за “Psychology Today” го опиша ова како создавање менталитет на „армија од еден човек“ кој негативно влијае на односите.
„Милениумците (генерација Y- родени 1981-1995) имаат силно всадена самодоверба што се претворила во нешто слично на ненамерна, погрешно разбрана себичност, наместо високо развиена самосвест и чувство на сигурност и љубов кон себе“, објаснува Кантор. Како резултат на тоа, милениумците, повеќе од претходните генерации, се борат да остварат блискост, поврзаност, ранливост и интимност. Ова се вештини за односи кои многумина никогаш не ги научиле затоа што биле фокусирани исклучиво на себе.
Како да пронајдете рамнотежа?
За среќа, како и сите други вештини и вештините за односи се учат, вежбаат и усовршуваат. Ако ова ви звучи познато, Кантор нуди неколку совети. „Наместо да одлучувате дека секогаш или никогаш нема да се ставате себеси на прво место, вежбајте флексибилност“, советува таа.
„Додека влегувате од врска во врска или додека излегувате со некого, постојано ќе мора да носите одлуки. Можете да го изберете она што е најдобро за вашата врска, што е најдобро за некој друг или она што е најдобро за вас самите“, заклучува Кантор.
